SV Unitas’48 – De Historie – Het begin

 

Unitas bestaat dit jaar alweer 64 jaar!! We gaan even terugkijken in de historie.
Als bron gebruiken we hiervoor:
‘Geschiedenis SV Unitas’48 – 50 jaar 1948-1998’,
samensteller Dhr. Antoon Odijk)

Het begin 
De sportvereniging Unitas’48 is in 1948 ontstaan uit de K.J.G.
Donderdag ’s middags werd er gevoetbald op de “Batterijen” door de jongens van de K.J.G.
Vele mannen, vrouwen, jongens en meisjes gingen in die tijd graag kijken naar die jongens
die op dat woest govend terrein probeerden te voetballen.
Er werd gespeeld in lange en korte broeken, in vele soorten shirts in diverse kleuren en ook gewoon
in het hemdje. Na zo’n middag gingen de voetballers en ook het meeste publiek naar Hannes van Kessel.
Op een zondag na de Hoogmis in de Willibrorduskerk aan de Nieuweweg in Veenendaal, stond een groep
mensen met elkaar te praten en het onderwerp was te komen tot de oprichting van een echte voetbalclub.
De heer Molmans besprak het idee met Harry Christiaans, Jan Nijland en Ab Jacobsen. Dit gezelschap kwam
overeen het een en ander met pastoor Beckers te bespreken.
Toen de bedoelingen uiteen gezet waren werd de pastoor enthousiast en met de woorden:
“Ja….. doen hoor, dan houd ik mijn K.J.G. in stand” gaf hij zijn medewerking aan de tot stand koming van
een voetbalvereniging. De zondag daarna werd door de pastoor vanaf de preekstoel bekend gemaakt, dat
na het Lof in het zaaltje een bespreking zou plaats vinden om tot de oprichting te komen. Het zaaltje was
geheel bezet. De oprichting was meteen een feit en het voorlopige bestuur werd gekozen.
Voorzitter: H.Molmans
Secretaris: Jan Nijland
Penningmeester: W.Ebbers
Commissaris: Ab Jakobsen

De eerste taak van het bestuur was uiteraard om voor een speelveld te zorgen. De oplossing werd gevonden
in een stuk weiland van Cees Welkzijn (aan ’t dijkje).
’s Avonds en zaterdag middag moest er heel wat werk verzet worden om het weiland om te toveren in een
voetbalveld. De koeienplakken moetsen zoveel mogelijkworden verwijderd en er moest een
afrastering komen opdat de koeien niet op het veld zou komen. De ex-tankgracht waar de koeien uit
dronken was in eerste instantie de wasplaats voor de spelers. Er werd 1 elftal opgegeven bij de bond.

Volgens pastoor Beckers was er in die tijd in elke katholieke parochie een voetbalclub. J.Oeben was
tegen de oprichting, omdat er al een zondagclub was (v.v.Veenendaal), terwijl Amorino Zuppelli er
een groot voorstander van was.
De onderlinge kontakten onder de parochianen zouden dan ook verstevigd worden door o.a. een
voetbalclub. Kortom lang werk was er niet nodig voor de oprichting, al had men in het begin wel de
nodige problemen met de financien. Pastoor Beckers stond daar garant voor, maar toen puntje bij
paaltje kwam en enkele mensen al zelf het nodige uit eigen zak in de prille vereniging hadden gestoken,
was er niets. Wat was namelijk het geval? De kerk was in die tijd ook in het bezit van een rij huizen in
de Achterkerkstraat. Door die te verkopen had daar een jeugdcentrum kunnen komen, tvens ter
beschikking van sportvereniging Unitas’48 als ontmoetingscentrum. Echter het geld was ergens anders
voor nodig. Dus ging men met man en macht aan het werk om donateurs te vinden. Er was altijd veel
publiek langs de lijn, dus de donateurs kwamen er al gauw.

Het clublokaal was een zaaltje naast de Willibrorduskerk aan de Nieuweweg-Noord. Het kleedlokaal was de schuur van Diepeveen vlakbij het veld. Ami Zuppelli zorgde ervoor dat het veld in orde was. Bertus Voskuilen was de terreinknecht. Nu moest er natuurlijk ook nog een naam komen voor de nieuwe opgerichte club. Het voorstel tot de naam “Unitas” kwam van Wim Ebbers, hij zag veel in het woord “Eenheid”en Unitas is daar de Latijnse vorm van. Wellicht gekozen omdat Mario en Ami Zuppelli, actievelingen van het eerste uur, zeer nadrukkelijk aanwezig waren. De eerste kleuren waren een wit shirt en een zwarte broek. Later zijn deze kleuren op initiatief van Ami Zuppelli veranderd in groen/wit, de huidige kleuren. Unitas begon te voetballen in de derde klasse van de Utrechtse Provinciaalse Voetbalbond, afdeling Amersfoort.

(Klik op de foto voor een vergroting)
V.l.n.r. staande: Piet Ebben, J.Epskamp, A.Jakobsen, B.Hullegien en C.Zeestraten.
midden: A.Zuppelli, W.Ebbers en B.Peters.
gehurkt: H.Epskamp, W.v.Soest en J.Weyers.

Toen was de eerste wedstrijd: De eerste competitiewedstrijd tegen Achterveld kon niet op tijd beginnen, omdat de scheidsrechter geen genoegen nam met het feit dat er geen netten in het doel aanwezig waren. Ab Jakobsen heeft toen nog bij de kapper op de Nieuweweg (GVVV) netten kunnen lenen. Het had nogal hard geregend en er stonden ook plassen op het veld. Ook de drinkkuil voor de koeien (vlak langs de lijn) stond boordevol. Tijdens de eerste wedstrijd tegen Achterveld liep Primo zo hard, dat hij niet tijdig tot stilstand kon komen en pardoes… tot zijn nek in het water belandde. Via een busje – voor oud Unitassers een onvergetelijke collectebus – kwam ook het nodige geld binnen.

Er werden dwarsbalken in het busje aangebracht en zo konden er maar liefst 55 man in. Zij betaalde ieder een gulden en dat spekte de kas aardig. Anton van Kessel, penningmeester van het eerste uur, verkocht in deze bus zijn snoepwaren. Uiteraard ook met de nodige winst voor de verenigingskas.

Er kleefde gaandeweg nogal wat problemen aan het veld en Unitas verhuisde daarom naar een ander weiland van de heer Gijsberts, achter het kerkhof aan de Nieuweweg. Een treinwagon deed dienst als kleedkamer. Om dit te kunnen financieren werd een bazaar gehouden, waarvan de opbrengst fl. 500,- was. Ami Zuppelli heeft zelfs van school gespijbeld om deze “ kleedkamer” op te kunnen bouwen. Bij de oudijzerboer Wim Spies werd ijzerdraad gehaald voor de afrastering. Verder werden er betonnen paaltjes lang het veld gezet.

Er werd 1x in de week getraind en wel op donderdag. De eerste training was van Cees Baars. Er werd gespeeld met een aanvallende spil, later werd dat een stopper. Voor Veenendaalse begrippen, waar zondagvoetbal eigenlijk uit den boze was, was dit een modern begrip. Er speelde bij de vv Veenendaal in het Utrechtse ook wel katholieke spelers. Deze gingen, soms onder druk van de pastor, ook over naar Unitas. Begrijpelijk dat het enthousiasme vor een 2e zondag-vereniging in Veenendaal bij de vv Veenendaal niet erg groot was. Maar… in de eerste jaren voetbalde Unitas op Gelders grondgebied.

De eerste trainingen bestonden uit conditie-oefeningen, gymnastiek en baltraining. Soms konden de leden niet naar de kerk, omdat het veld watervrij en plakkenvrij gemaakt moest worden. De lijnen rondom het veld bestonden uit zaagsel en een scheidsrechter heeft weleens een rapport opgemaakt voor de KNVB omdat de lijnen uit kalk moesten bestaan. Voor de uitwedstrijden werd een bus gehuurd en om deze kosten te kunnen financieren werd 1x per jaar een collecte aan de achterdeur van de kerk gehouden.

Begonnen werd in de Utrechtse Provinciale voetbalbond afdeling Amersfoort. Alleen in de hooimaand kon het veld niet gebruikt worden, maar dan was er wel een trainingsveldje beschikbaar. Via Anton van Kessel kreeg Unitas  een schuur tot zijn beschikking, die als kleedkamer kon worden gebruikt. Ook werd ere en pomp aangelegd. Gijsbers nam in die dagen het secretariat over.

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)