feb 072014
 

regenHet was koud, nat en troosteloos. Dat waren de omstandigheden voor de kraker tegen GVVV E6. Troosteloos was ook het voetbal van de groen-witten in de eerste helft. Maar wat we dit seizoen al vaker hebben gezien: in de tweede helft kwamen we pas echt op gang, werden de mouwen opgestroopt en werd het een bloedstollend spannende wedstrijd. In de slotminuten scoorde Unitas nog 2x en won daarmee de strijd tussen de kampioenen. Een mooi slot van een wedstrijd vol spanning en emoties.

In de najaarscompetitie waren we in punten gelijk geëindigd met GVVV, dat wel een minder goed doelsaldo had. De opdracht was vandaag dan ook heel duidelijk: laat maar eens zien wie er de beste is! Met die boodschap gingen de jongens het veld in. Alleen duurde het bijna een halve wedstrijd voor de opdracht was geland bij de Unitassers. We zeggen wel vaker dat het dieseltjes zijn, maar vandaag overdreven ze dat wel even, tot wanhoop van coach en supporters. Terwijl GVVV furieus van start ging sjokten onze jongens een beetje inspiratieloos door het veld. Alle duels waren verloren, we waren steeds te laat bij de tegenstander. De eerste de beste aanval van GVVV leverde een corner op. De bal ging aan iedereen voorbij, behalve aan de GVVV-er die helemaal vrij stond in de buurt van de tweede paal. Zo stonden we na nog geen minuut op achterstand.

Niets aan de hand zou je zeggen, mouwen opstropen. Maar dat gebeurde helaas niet. Weliswaar kregen ook wij in de beginfase een paar kansen, maar de man die de bal had (meestal Bram) kon er door gebrek aan steun vaak weinig anders mee doen dan op doel rossen. Zonder succes. GVVV was een stuk sterker en effectiever in de aanval en wat je aan de kant al aan zag komen gebeurde ook: ze liepen snel uit. 0-2, 0-3, 0-4. Omdat wij daar echt helemaal niets tegenover stelden, leek het erop dat we een flink pak rammel zouden krijgen.

We kwamen maar niet tot goede aanvallen, dus moest het van individuele acties komen. Nu hebben we wel een paar spelers die daartoe in staat zijn. Bijvoorbeeld Dennis die een solo bekroonde met een doelpunt. GVVV antwoordde al snel en bracht het verschil weer terug naar 4 goals. Hé, hebben we die stand niet al eerder gezien dit seizoen? Toen stonden we ook 1-5 achter, waarna we er vol op gingen en nog een punt veroverden. Maar toen speelden we wel veel beter dan in deze pot. Vlak voor rust maakte opnieuw Dennis met een individuele actie de achterstand weer wat kleiner.

Een boze coach, een stevige peptalk (volgens de jongens moet ik voortaan ook voor de wedstrijd maar een boze preek geven… nee kerels, gewoon voortaan meteen erop): mouwen opstropen, alles geven, vol erop. En dat deden onze spelers! Zoals het hoort bij een Unitasteam ontstond er de tweede helft ineens een enorme strijdlust. Voetballend niet beter? Dan moet het maar op een andere manier: op inzet. Onder aanvoering van een ontketende aanvoerder Tim en de onvermoeibare Rik werd het een compleet andere wedstrijd. We overrompelden GVVV, die zeker een kwartier lang niet wisten waar ze het zoeken moesten. Ineens wonnen wíj de duels en kwamen hun snelle, gevaarlijke spitsen er niet meer aan te pas. Fel jagende spelers, met z’n allen mee terugverdedigen… Toch kwamen we niet tot goede aanvallen en waren het opnieuw individuele acties die ons aan de doelpunten hielpen. Twee solo’s van Tim maakten het ineens weer een wedstrijd (3-5, 4-5) en een actie van Dennis leverde zelfs de gelijkmaker op (5-5)!Bij 4-5 redde Kris ons nog een keer heel knap toen er bij een counter 3 GVVV’ers alleen voor hem verschenen.

GVVV wist niet wat hen overkwam, ze hadden geen antwoord op de groene storm die was opgestoken. Nu werden ook de aanvallen beter en lukte het Tim en Bram om ons, op dat moment terecht, op een 7-5 voorsprong te zetten. De laatste goal leverde wat emoties aan de zijlijn op, omdat er een spelertje van GVVV geblesseerd was achtergebleven na een botsing. Dit mochten we toch niet meer weggeven in die laatste minuten zou je denken. Maar GVVV had het nog niet opgegeven, stroopte ook de mouwen nog maar eens op voor een alles-of-niets-slotoffensief. Zouden we stand kunnen houden, nu we al zoveel met energie gesmeten hadden?

Nee, het ging toch nog mis. Een strafschop (dit keer was het Tim die de bal vlak voor het doel op z’n hand kreeg) zorgde voor de 7-6. Kris had ‘m nog wel bijna. Hartslag weer een flink stuk hoger, want nu dreigden we de controle kwijt te raken. Toen de lange, sterke spits van GVVV begon te kappen en draaien zag je aan de kant al wat er ging gebeuren. Hij werd niet genoeg gehinderd en schoot de bal hard in de kruising. Mooie goal, helaas wel voor de verkeerde ploeg. Zou het dan weer een gelijkspel gaan worden?

Nog een minuut of 5 op de klok. Een zenuwslopende slotfase waarin de teams elkaar in evenwicht hielden. En toen ineens een goede kans voor ons. Dennis met de actie, een goede voorzet… En daar stond ineens de tot dan toe onzichtbare Jurgen oog in oog met de keeper. En hij schoot de bal in het dak van het doel! Net Romario, de hele wedstrijd niet te zien en dan ineens toeslaan als niemand het meer verwacht (voor de jeugdige lezers: Romario was een briljante Braziliaanse spits uit de gloriejaren van PSV, google maar even).

Met z’n allen nu die laatste minuten de schouders eronder, de voorsprong behouden. Dat lukte. Sterker nog, in de laatste minuut was het Bram die aan alle spanning een einde maakte. De GVVV-keeper maakte eerst nog een uitstekende redding, maar was toen te ver uit het doel om de rebound nog te kunnen stoppen. Feest langs de lijn en in het veld.

En zo was het weer een gedenkwaardige wedstrijd tegen GVVV. Scheids Rik, bedankt voor het in goede banen leiden van deze kraker. De eerste helft moeten we maar heel snel vergeten (maar wel van leren), maar complimenten voor de inzet in de tweede helft. Jullie hebben karakter getoond! Kris, die weer heel belangrijke reddingen had. Alain en Leon die achterin onverzettelijk waren. Tim die het team op sleeptouw nam en voorop ging in de strijd. Rik, die vandaag maar bleef lopen en fel de duels aanging met jongens die soms wel een kop groter waren. Dennis, die in de tweede helft zowel aanvallend als verdedigend heel veel werk heeft verzet. Bram, heel belangrijk deze wedstrijd, sterk in de duels en helemaal in dienst van het team gespeeld. Jurgen, die zich niet uit het veld liet slaan dat het vandaag niet wilde lukken en toesloeg op het moment dat het moest. Jullie hebben die 2e helft laten zien dat het geen toeval is dat we kampioen zijn geworden!!!

De Coach

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)