jan 272014
 

devalleivogels

Goede start E1 in voorjaarscompetitie!

De voorjaarscompetitie begon op de plek waar de najaarscompetitie ophield: op de klei van de Valleivogels. Onze kampioensploeg is een klasse opgeschoven en daar wacht een stevige uitdaging, met teams die op z’n minst gelijkwaardig zijn. Dat bleek ook vandaag wel. Nu geen clubs waar je even met dubbele cijfers van kan winnen. Een mooie uitdaging voor de boys …in green, waar ze alleen maar beter van kunnen worden. Vandaag bewezen we dat we dat we klaar zijn voor het echte werk, door met veel inzet en hier en daar wat geluk een overwinning uit het vuur te slepen: 2-3 werd het in een wedstrijd waarbij het regelmatig billenknijpen was langs de lijn.

Na een strenge toespraak van de coach, waar nog even wat puntjes op de i werden gezet naar de niet overal even soepel verlopen oefenwedstrijd van vorige week, konden we de klei in (ik weet het, het hoort de wei te zijn, maar grassprieten waren vandaag net zo schaars als doelpunten van PSV). Het was tamelijk fris buiten, dus onze massaal meegereisde supporters verdrongen zich om een plekje in de dug-out. Het kou lijden werd nog wat verlengd doordat de scheidsrechter onvindbaar was (het nieuw bedachte scheidsrechterssysteem van Valleivogels werkte nog niet zo soepel), waardoor een scheidsrechter uit de kantine werd geplukt die net een beetje warm was geworden nadat ‘ie net zelf had staan coachen.
De vertraging had in ieder geval geen invloed op onze jongens, die fanatiek aan de wedstrijd begonnen.

Het was meteen duidelijk dat dit een spannende wedstrijd zou worden. Het spel golfde die eerste helft op en neer, waarbij Valleivogels om eerlijk te zijn toch wel de beste mogelijkheden kregen. Achterin werd er soms wat teveel ruimte weggegeven en kwam het nog wel eens voor dat er één of twee wit-rode speler helemaal vrij stonden. Gelukkig hadden de aanvallers van Valleivogels het vizier niet op scherp staan en maakten onze verdedigers en keeper het vaak nét lastig genoeg om niet te kunnen scoren. Al hadden we ook wel even hulp van de paal nodig.

Zelf kwamen we ook wel tot enkele mogelijkheden, waarbij met name Bram en Jurgen ons op voorsprong konden zetten maar daar niet in slaagden. Verder dan een aantal schoten, die door de keepster allemaal werden gestopt, kwamen we echter niet. Zo werd het een behoorlijk gelijk opgaande wedstrijd, waarin we langzaam maar zeker de sterkere ploeg waren geworden. Net op dat moment ging het mis. Niet voor het eerst deze wedstrijd liepen twee spelers van ons elkaar in de weg. Nu was het vlak voor ons eigen doel. Een inlopende Vogel maakte gebruik van het buitenkansje en schoot de bal van dichtbij onhoudbaar voor Kris binnen.

Unitas rechtte net als vorige week in de slotfase de rug en meteen vanaf de aftrap was het bingo. Na een solo van Dennis (dacht ik, of was het Tim?) kwam de bal voor de voeten van Jurgen. Die kreeg de bal voor zijn chocoladebeen, maar wist ‘m toch langs de keeper te schuiven: 1-1. Dat was ook de ruststand.
De batterijen waren nog niet leeg bij de 14 mannetjes op het veld, want er volgde een pittige tweede helft. Wat een kilometers hebben we moeten afleggen, het spel bleef maar op en neer golven. Hoewel Valleivogels steeds dreigend was, hadden we het achterin goed op orde. Aanvallend hadden we het vaak wat lastiger, omdat er de hele wedstrijd te weinig meegelopen en vrijgelopen werd. En als er dan eens iemand aanspeelbaar was, kwam de bal daar vaak niet terecht. De supporters van Valleivogels waren er echter van overtuigd dat wij nog wel zouden scoren en daar hadden ze gelijk in. Als het dan niet lukt met goed combinatiespel, dan maar met een individuele actie. Dat dacht Dennis tenminste, hij slalomde door de verdediging heen en schoot de bal binnen: 1-2.
Daarmee waren we er uiteraard nog niet. We kwamen een paar keer heel goed weg met een bal op de lat en een paar niet te missen kansen, waarbij Kris vaak op het laatst redding bracht. Alain dacht, net als vorige week, dat ‘ie aan het waterpolo’en was en veroorzaakte met een handsbal een strafschop (later in de wedstrijd leek hij bij een soortgelijke situatie weer hands te maken, maar de scheids had goed gezien dat hij ‘m tegen z’n hoofd kreeg). Kris bewees een penaltykiller te zijn en behield met zijn redding onze voorsprong.

Niet veel later leken we de wedstrijd te beslissen. Tim kwam helemaal vrij voor de keeper en rondde dit goed af. Maar in de slotfase kregen we het toch nog erg lastig. Valleivogels schakelde een tandje bij en bij ons begon de vermoeidheid toch echt wel toe te slaan. Ook werd het terugverdedigen, wat we zo lang goed hadden gedaan, steeds een beetje minder. De ene scrimmage na de andere scrimmage kwamen we levend door, maar de tegengoal kon niet uitblijven. Een counter van Valleivogels zorgde voor de 2-3. Billenknijpen was het in de slotfase. En de Unitascoach maar blèren: terugkomen, terugkomen (kan iemand die kerel vertellen dat het slecht voor z’n bloeddruk en stembanden is?) !!! De 3-3 hing in de lucht, in de blessuretijd (…) ontsnapten we echt nog aan de gelijkmaker. Maar op ons tandvlees haalden we de finish.

Knappe prestatie jongens, een overwinning op mentaliteit. En een leuke pot om naar te kijken, voor de toeschouwers althans (de beide coaches zijn weer een beetje grijzer geworden). Volgende week de kraker tegen GVVV E6, dan hebben we wat te bewijzen… Dus iedereen vroeg op volgende week, spandoeken mee en onze E1 komen aanmoedigen in de Titanenstrijd !!!

De Coach

 

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)