mei 192014
 

E1 NL-EcuAfgelopen zaterdag was het een mooie afsluiting van het seizoen voor Unitas E1, zij gingen samen met een vader/moeder en hun leider, trainer en scheidsrechter naar de ArenA.

Ondanks dat de wedstrijd nogal tegenviel hadden de jongens het goed naar hun zin in het uitverkochte stadion.
Ze deden uiteraard mee met de wave en klapperden de hele tijd met hun klapper wat later ook goed kon figuren als vliegtuig. Normaal vliegen de Boeings over de ArenA nu leek het wel Schiphol 2.0 in het stadion.

Namens spelers/ouders/leider/trainer/scheidsrechter, Unitas bedankt voor de sponsoring van dit evenement!

mei 122014
 

unitas E1 kampioenenWie twee weken geleden had gezegd dat Unitas E1 het seizoen zou afsluiten met een tweede kampioenschap, die was voor gek verklaard. Maar bij voetbal is alles mogelijk en op de laatste speeldag in een ware thriller grepen onze mannen toch het kampioenschap. Zelf wonnen we met 8-4 van GVVV E6 en naast ons hielp GVVV E5 ons een handje door met 3-2 te winnen van koploper DOVO. En zo beëindigen we onze afscheidstournee in stijl. Om de jongens te citeren: “WIE ZIJN KAMPIOENEN? WIJ ZIJN KAMPIOENEN!!!”

Hele supportersbussen kwamen op deze natte zaterdagochtend naar het sportpark van GVVV om daar de ontknoping te zien van de spannendste competitie van Nederland. Op twee naast elkaar gelegen velden zouden de twee kampioenskandidaten, Unitas en DOVO, tegelijkertijd spelen om de felbegeerde titel. Vorige week had DOVO kampioen kunnen worden, maar daar staken we bij Unitas een stokje voor (7-2 winst). Het verschil was daarom nog maar één punt. Daardoor konden zowel Unitas, DOVO als beiden vandaag kampioen worden. En dat op het veld van de overbuurman…

Wij speelden tegen het altijd lastige GVVV E6, DOVO tegen het sterke GVVV E5. Dat beloofde twee superspannende thrillers te gaan worden!

We waren zo enthousiast dat we maar wat eerder met de wedstrijd begonnen (het regende flink, dus dan maar zo snel mogelijk van start), zó vroeg dat de Unitassupporters bijna allemaal nog in de kantine aan de koffie zaten. Die misten een krankzinnige start. Binnen drie seconden hadden we de eerste kans al te pakken, Tim schoot rakelings voorlangs. Wie dacht dat dat het begin was van weer zo’n ijzersterke wedstrijd als vorige week, had het helemaal mis. De eerste aanval van GVVV was direct een doelpunt en een minuut later zat ook de tweede erin omdat we weer niet goed de duels aangingen en vrijstaande spelers verdedigden. Daarna kregen wij ook twee enorme kansen, maar het was GVVV dat alle hoop op een kampioenschap de modder in schoot. Na 5 minuten lag de derde er in. En tussendoor had Kris met een fabelachtige redding nog een bal uit het doel weten te tikken. DOVO was zich al rijk aan het rekenen.

Maar dan kennen ze ons nog niet. Tegen GVVV E6 komen we vaak op een flinke achterstand, om dan later in de wedstrijd gas te geven. Dennis nam het voortouw en hielp ons aan de aansluitingstreffer. Hij jaagde fel door op de verdedigers van GVVV en strafte hun slordigheid direct af. De supporters die om 10 uur bij het veld aankwamen, zullen raar hebben opgekeken toen ze deze tussenstand hoorden! Hoewel ons spel (met name verdedigend) nog niet heel erg goed was, werden we zelf wat gevaarlijker. Met Tim als grote aanjager en Dennis die continu gevaar stichtte begonnen we GVVV steeds meer onder druk te zetten. En het leidde tot de 3-2, een goede goal van Dennis. De jacht op de gelijkmaker was nu helemaal geopend, maar het wilde niet echt lukken. Een schot op de lat was de beste mogelijkheid die we in deze fase hadden. Aan de andere kant bleven we de behendige GVVV-aanvallers maar ruimte weggeven. En daarmee maakten we het onszelf erg lastig, want GVVV profiteerde en maakte er 4-2 van. Ze kregen die eerste helft nog wel meer kansjes, maar  Maar nog in de eerste helft was het opnieuw Dennis die de GVVV-verdedigers en -keeper te slim af was en uit een moeilijke hoek de bal binnenschoof. Onze onverzettelijke Leon was op dat moment al zwaargehavend naar de kant met een ribblessure (er ging iemand per ongeluk op zijn zij staan toen hij op de grond lag, met een lelijke schaafwond, weinig adem en een pijnlijke ribbenkast als gevolg; kan je alvast wennen voor volgend seizoen als je gaat ijshockey’en).

Op het andere veld was de stand nog altijd 0-0, dus we hadden nog altijd kansen om kampioen te worden. Maar dan moest er de tweede helft wel uit een ander vaatje getapt gaan worden. Gelukkig was dat het geval. Verdedigend stonden we de tweede helft veel beter en waren we oplettender. De stormloop was begonnen. Was GVVV de eerste helft nog een tikkie sterker, de tweede helft was voor ons. Maar bij GVVV vochten ze als leeuwen, ze deden er alles aan om onze aanvallen af te stoppen. Het was dus nog niet zo makkelijk om de gelijkmaker te scoren. Onze aanvallen liepen regelmatig vast en de kansen werden niet benut. De keeper van GVVV stond een aantal keer knap in de weg en ook de lat voorkwam opnieuw een goal. En toen ineens was ‘ie er weer: Jurginho. Volkomen onzichtbaar tot dan toe, maar toen de bal voor het doel kwam bedacht hij zich geen moment en probeerde een omhaal te maken. De omhaal was niet helemaal geslaagd, maar de bal verdween toch in het doel! Dolle vreugde bij alles wat groen-wit was. Want op het andere veld was GVVV inmiddels 1-0 voor gekomen. Met deze stand waren we dus virtueel kampioen…

Maar toen moesten we doordrukken. GVVV hield echter stand. Tot er een hoekschop kwam. Dennis draaide de bal ineens op doel, waar Tim er nog even tegenaan liep: 4-5!!!! Dat was de bevrijdende treffer, daarna gingen we los en was bij GVVV het geloof in het goed resultaat wel een beetje verdwenen. Terwijl op het andere veld GVVV uitliep naar 2-0, stapelden wij kans op kans. Het was Dennis die er twee van wist te benutten en daarmee hadden we zelf de buit binnen. In de slotfase begon Bram een Maradona-(wie? vragen alle Unitasspelers zich nu af)achtige solo, wist in balbezit te blijven en bekroonde zijn actie met een doelpunt. Vlak voor tijd kreeg Jurgen nog een énorme kans, maar op de lijn voor open goal wist hij de bal voorlangs te schieten. Ook knap op zich.

Tja en toen werd het billenknijpen. Want terwijl wij de overwinning veilig stelden, kwam naast ons DOVO terug tot 2-1. En op het momemnt dat bij ons het laatste fluitsignaal klonk, schoot DOVO zelfs de 2-2 binnen. Ineens was de spanning helemaal terug. Bij deze stand zouden we nog steeds kampioen zijn, maar één doelpunt van DOVO en we stonden met lege handen. Maar dat doelpunt kwam er niet. Het was GVVV dat het spel domineerde, maar niet echt tot kansen kwam. De tegenaanvallen van DOVO liepen steeds vast op de sterke blauwe verdedigingsmuur. Maar oh wat een spanning en het duurde nog zo lang… En toen, in de laatste minuut van de wedstrijd kwam de verlossing. Vuurvlinder Wasim, die de coach/meester had beloofd dat hij extra zijn best zou doen vandaag, maakte zijn belofte helemaal waar. Een als voorzet bedoeld schot belandde in het doel en de lezer kan zich wel voorstellen wat er vervolgens gebeurde. Iedereen die Unitas een warm hart toe droeg ontplofte. De DOVO-spelers lagen verslagen op de grond. Vlak na de 3-2 van GVVV vond de scheidsrechter het wel best en konden wij ons tweede kampioenschap vieren. Wat een prachtige prestatie.

En zo komt er een eind aan dit seizoen. Een bijzonder seizoen met veel ups en een paar downs, en met maar liefst twee kampioenschappen. En we eindigen het seizoen gelukkig weer zoals we begonnen: als een hecht team. Alle spelers hebben een geweldige groei doorgemaakt dit seizoen, zijn stuk voor stuk zo veel beter dan toen ik ze in september voor het eerst zag spelen. En nu waaien ‘mijn’ jongens uit, naar andere clubs, naar andere sporten. Jongens veel succes en bedankt voor dit leuke seizoen!

Marc, jij bedankt voor alles wat je voor de Unitasjeugd geregeld hebt de afgelopen jaren. Dankzij jouw inspanningen hebben we weer een aantal seizoenen mogen genieten van pupillenteams op de vroege zaterdagochtend. Trainers Hans en Danny bedankt voor de trainingen, het zijn ook jullie kampioenschappen. Dan natuurlijk de scheidsrechters die dit seizoen zo vakkundig de thuiswedstrijden hebben geleid, ook naar jullie gaat onze dank uit. En, last but not least, wil ik ook nog even onze trouwe supporters bedanken die ons alle thuis- en uitwedstrijden zo fanatiek en positief hebben ondersteund. Reken maar dat jullie kids dat waarderen en onthouden (ik vond het zelf als jochie altijd geweldig dat mijn vader week na week bij me langs de lijn stond).

We maken er nog een gezellig einde van het seizoen van met een bezoek aan het Nederlandse Elftal volgende week en een toernooitje bij DOVO de week erop (als we tenminste aan 7 spelers komen…) en dan is het echt voorbij voor de Unitasjeugd. Maar we hebben dit seizoen weer een mooi hoofdstuk toegevoegd aan het dikke geschiedenisboek van Unitas.

“WIE ZIJN KAMPIOENEN? WIJ ZIJN KAMPIOENEN!!!!”

De Coach

feb 142014
 
CNfotografie_Unitas E1

Dit is Unitas E1! Een vrolijk team met een enthousiaste leider. Alle kinderen bij Unitas zijn namelijk toppers, plezier is de hoofdmoot. Maar … aanvulling is gewenst.

Hierbij de oproep voor kinderen uit het geboortejaar 2003/2004/2005. Kom bij Unitas voetballen, een kleine gezellige vereniging zonder ledenstop en waar je samen met je vriendje/vriendinnetje in hetzelfde team kunt spelen.

Meer info via jeugd@svunitas48.nl of bel met Marc van der Pijl 06-52605336.
feb 072014
 

regenHet was koud, nat en troosteloos. Dat waren de omstandigheden voor de kraker tegen GVVV E6. Troosteloos was ook het voetbal van de groen-witten in de eerste helft. Maar wat we dit seizoen al vaker hebben gezien: in de tweede helft kwamen we pas echt op gang, werden de mouwen opgestroopt en werd het een bloedstollend spannende wedstrijd. In de slotminuten scoorde Unitas nog 2x en won daarmee de strijd tussen de kampioenen. Een mooi slot van een wedstrijd vol spanning en emoties.

In de najaarscompetitie waren we in punten gelijk geëindigd met GVVV, dat wel een minder goed doelsaldo had. De opdracht was vandaag dan ook heel duidelijk: laat maar eens zien wie er de beste is! Met die boodschap gingen de jongens het veld in. Alleen duurde het bijna een halve wedstrijd voor de opdracht was geland bij de Unitassers. We zeggen wel vaker dat het dieseltjes zijn, maar vandaag overdreven ze dat wel even, tot wanhoop van coach en supporters. Terwijl GVVV furieus van start ging sjokten onze jongens een beetje inspiratieloos door het veld. Alle duels waren verloren, we waren steeds te laat bij de tegenstander. De eerste de beste aanval van GVVV leverde een corner op. De bal ging aan iedereen voorbij, behalve aan de GVVV-er die helemaal vrij stond in de buurt van de tweede paal. Zo stonden we na nog geen minuut op achterstand.

Niets aan de hand zou je zeggen, mouwen opstropen. Maar dat gebeurde helaas niet. Weliswaar kregen ook wij in de beginfase een paar kansen, maar de man die de bal had (meestal Bram) kon er door gebrek aan steun vaak weinig anders mee doen dan op doel rossen. Zonder succes. GVVV was een stuk sterker en effectiever in de aanval en wat je aan de kant al aan zag komen gebeurde ook: ze liepen snel uit. 0-2, 0-3, 0-4. Omdat wij daar echt helemaal niets tegenover stelden, leek het erop dat we een flink pak rammel zouden krijgen.

We kwamen maar niet tot goede aanvallen, dus moest het van individuele acties komen. Nu hebben we wel een paar spelers die daartoe in staat zijn. Bijvoorbeeld Dennis die een solo bekroonde met een doelpunt. GVVV antwoordde al snel en bracht het verschil weer terug naar 4 goals. Hé, hebben we die stand niet al eerder gezien dit seizoen? Toen stonden we ook 1-5 achter, waarna we er vol op gingen en nog een punt veroverden. Maar toen speelden we wel veel beter dan in deze pot. Vlak voor rust maakte opnieuw Dennis met een individuele actie de achterstand weer wat kleiner.

Een boze coach, een stevige peptalk (volgens de jongens moet ik voortaan ook voor de wedstrijd maar een boze preek geven… nee kerels, gewoon voortaan meteen erop): mouwen opstropen, alles geven, vol erop. En dat deden onze spelers! Zoals het hoort bij een Unitasteam ontstond er de tweede helft ineens een enorme strijdlust. Voetballend niet beter? Dan moet het maar op een andere manier: op inzet. Onder aanvoering van een ontketende aanvoerder Tim en de onvermoeibare Rik werd het een compleet andere wedstrijd. We overrompelden GVVV, die zeker een kwartier lang niet wisten waar ze het zoeken moesten. Ineens wonnen wíj de duels en kwamen hun snelle, gevaarlijke spitsen er niet meer aan te pas. Fel jagende spelers, met z’n allen mee terugverdedigen… Toch kwamen we niet tot goede aanvallen en waren het opnieuw individuele acties die ons aan de doelpunten hielpen. Twee solo’s van Tim maakten het ineens weer een wedstrijd (3-5, 4-5) en een actie van Dennis leverde zelfs de gelijkmaker op (5-5)!Bij 4-5 redde Kris ons nog een keer heel knap toen er bij een counter 3 GVVV’ers alleen voor hem verschenen.

GVVV wist niet wat hen overkwam, ze hadden geen antwoord op de groene storm die was opgestoken. Nu werden ook de aanvallen beter en lukte het Tim en Bram om ons, op dat moment terecht, op een 7-5 voorsprong te zetten. De laatste goal leverde wat emoties aan de zijlijn op, omdat er een spelertje van GVVV geblesseerd was achtergebleven na een botsing. Dit mochten we toch niet meer weggeven in die laatste minuten zou je denken. Maar GVVV had het nog niet opgegeven, stroopte ook de mouwen nog maar eens op voor een alles-of-niets-slotoffensief. Zouden we stand kunnen houden, nu we al zoveel met energie gesmeten hadden?

Nee, het ging toch nog mis. Een strafschop (dit keer was het Tim die de bal vlak voor het doel op z’n hand kreeg) zorgde voor de 7-6. Kris had ‘m nog wel bijna. Hartslag weer een flink stuk hoger, want nu dreigden we de controle kwijt te raken. Toen de lange, sterke spits van GVVV begon te kappen en draaien zag je aan de kant al wat er ging gebeuren. Hij werd niet genoeg gehinderd en schoot de bal hard in de kruising. Mooie goal, helaas wel voor de verkeerde ploeg. Zou het dan weer een gelijkspel gaan worden?

Nog een minuut of 5 op de klok. Een zenuwslopende slotfase waarin de teams elkaar in evenwicht hielden. En toen ineens een goede kans voor ons. Dennis met de actie, een goede voorzet… En daar stond ineens de tot dan toe onzichtbare Jurgen oog in oog met de keeper. En hij schoot de bal in het dak van het doel! Net Romario, de hele wedstrijd niet te zien en dan ineens toeslaan als niemand het meer verwacht (voor de jeugdige lezers: Romario was een briljante Braziliaanse spits uit de gloriejaren van PSV, google maar even).

Met z’n allen nu die laatste minuten de schouders eronder, de voorsprong behouden. Dat lukte. Sterker nog, in de laatste minuut was het Bram die aan alle spanning een einde maakte. De GVVV-keeper maakte eerst nog een uitstekende redding, maar was toen te ver uit het doel om de rebound nog te kunnen stoppen. Feest langs de lijn en in het veld.

En zo was het weer een gedenkwaardige wedstrijd tegen GVVV. Scheids Rik, bedankt voor het in goede banen leiden van deze kraker. De eerste helft moeten we maar heel snel vergeten (maar wel van leren), maar complimenten voor de inzet in de tweede helft. Jullie hebben karakter getoond! Kris, die weer heel belangrijke reddingen had. Alain en Leon die achterin onverzettelijk waren. Tim die het team op sleeptouw nam en voorop ging in de strijd. Rik, die vandaag maar bleef lopen en fel de duels aanging met jongens die soms wel een kop groter waren. Dennis, die in de tweede helft zowel aanvallend als verdedigend heel veel werk heeft verzet. Bram, heel belangrijk deze wedstrijd, sterk in de duels en helemaal in dienst van het team gespeeld. Jurgen, die zich niet uit het veld liet slaan dat het vandaag niet wilde lukken en toesloeg op het moment dat het moest. Jullie hebben die 2e helft laten zien dat het geen toeval is dat we kampioen zijn geworden!!!

De Coach

jan 272014
 

devalleivogels

Goede start E1 in voorjaarscompetitie!

De voorjaarscompetitie begon op de plek waar de najaarscompetitie ophield: op de klei van de Valleivogels. Onze kampioensploeg is een klasse opgeschoven en daar wacht een stevige uitdaging, met teams die op z’n minst gelijkwaardig zijn. Dat bleek ook vandaag wel. Nu geen clubs waar je even met dubbele cijfers van kan winnen. Een mooie uitdaging voor de boys …in green, waar ze alleen maar beter van kunnen worden. Vandaag bewezen we dat we dat we klaar zijn voor het echte werk, door met veel inzet en hier en daar wat geluk een overwinning uit het vuur te slepen: 2-3 werd het in een wedstrijd waarbij het regelmatig billenknijpen was langs de lijn.

Na een strenge toespraak van de coach, waar nog even wat puntjes op de i werden gezet naar de niet overal even soepel verlopen oefenwedstrijd van vorige week, konden we de klei in (ik weet het, het hoort de wei te zijn, maar grassprieten waren vandaag net zo schaars als doelpunten van PSV). Het was tamelijk fris buiten, dus onze massaal meegereisde supporters verdrongen zich om een plekje in de dug-out. Het kou lijden werd nog wat verlengd doordat de scheidsrechter onvindbaar was (het nieuw bedachte scheidsrechterssysteem van Valleivogels werkte nog niet zo soepel), waardoor een scheidsrechter uit de kantine werd geplukt die net een beetje warm was geworden nadat ‘ie net zelf had staan coachen.
De vertraging had in ieder geval geen invloed op onze jongens, die fanatiek aan de wedstrijd begonnen.

Het was meteen duidelijk dat dit een spannende wedstrijd zou worden. Het spel golfde die eerste helft op en neer, waarbij Valleivogels om eerlijk te zijn toch wel de beste mogelijkheden kregen. Achterin werd er soms wat teveel ruimte weggegeven en kwam het nog wel eens voor dat er één of twee wit-rode speler helemaal vrij stonden. Gelukkig hadden de aanvallers van Valleivogels het vizier niet op scherp staan en maakten onze verdedigers en keeper het vaak nét lastig genoeg om niet te kunnen scoren. Al hadden we ook wel even hulp van de paal nodig.

Zelf kwamen we ook wel tot enkele mogelijkheden, waarbij met name Bram en Jurgen ons op voorsprong konden zetten maar daar niet in slaagden. Verder dan een aantal schoten, die door de keepster allemaal werden gestopt, kwamen we echter niet. Zo werd het een behoorlijk gelijk opgaande wedstrijd, waarin we langzaam maar zeker de sterkere ploeg waren geworden. Net op dat moment ging het mis. Niet voor het eerst deze wedstrijd liepen twee spelers van ons elkaar in de weg. Nu was het vlak voor ons eigen doel. Een inlopende Vogel maakte gebruik van het buitenkansje en schoot de bal van dichtbij onhoudbaar voor Kris binnen.

Unitas rechtte net als vorige week in de slotfase de rug en meteen vanaf de aftrap was het bingo. Na een solo van Dennis (dacht ik, of was het Tim?) kwam de bal voor de voeten van Jurgen. Die kreeg de bal voor zijn chocoladebeen, maar wist ‘m toch langs de keeper te schuiven: 1-1. Dat was ook de ruststand.
De batterijen waren nog niet leeg bij de 14 mannetjes op het veld, want er volgde een pittige tweede helft. Wat een kilometers hebben we moeten afleggen, het spel bleef maar op en neer golven. Hoewel Valleivogels steeds dreigend was, hadden we het achterin goed op orde. Aanvallend hadden we het vaak wat lastiger, omdat er de hele wedstrijd te weinig meegelopen en vrijgelopen werd. En als er dan eens iemand aanspeelbaar was, kwam de bal daar vaak niet terecht. De supporters van Valleivogels waren er echter van overtuigd dat wij nog wel zouden scoren en daar hadden ze gelijk in. Als het dan niet lukt met goed combinatiespel, dan maar met een individuele actie. Dat dacht Dennis tenminste, hij slalomde door de verdediging heen en schoot de bal binnen: 1-2.
Daarmee waren we er uiteraard nog niet. We kwamen een paar keer heel goed weg met een bal op de lat en een paar niet te missen kansen, waarbij Kris vaak op het laatst redding bracht. Alain dacht, net als vorige week, dat ‘ie aan het waterpolo’en was en veroorzaakte met een handsbal een strafschop (later in de wedstrijd leek hij bij een soortgelijke situatie weer hands te maken, maar de scheids had goed gezien dat hij ‘m tegen z’n hoofd kreeg). Kris bewees een penaltykiller te zijn en behield met zijn redding onze voorsprong.

Niet veel later leken we de wedstrijd te beslissen. Tim kwam helemaal vrij voor de keeper en rondde dit goed af. Maar in de slotfase kregen we het toch nog erg lastig. Valleivogels schakelde een tandje bij en bij ons begon de vermoeidheid toch echt wel toe te slaan. Ook werd het terugverdedigen, wat we zo lang goed hadden gedaan, steeds een beetje minder. De ene scrimmage na de andere scrimmage kwamen we levend door, maar de tegengoal kon niet uitblijven. Een counter van Valleivogels zorgde voor de 2-3. Billenknijpen was het in de slotfase. En de Unitascoach maar blèren: terugkomen, terugkomen (kan iemand die kerel vertellen dat het slecht voor z’n bloeddruk en stembanden is?) !!! De 3-3 hing in de lucht, in de blessuretijd (…) ontsnapten we echt nog aan de gelijkmaker. Maar op ons tandvlees haalden we de finish.

Knappe prestatie jongens, een overwinning op mentaliteit. En een leuke pot om naar te kijken, voor de toeschouwers althans (de beide coaches zijn weer een beetje grijzer geworden). Volgende week de kraker tegen GVVV E6, dan hebben we wat te bewijzen… Dus iedereen vroeg op volgende week, spandoeken mee en onze E1 komen aanmoedigen in de Titanenstrijd !!!

De Coach

 

jan 232014
 

Scheids

Unitas E1-Veenendaal E1   5-4

Werd scheidsrechter Bjorn Kuipers aangesteld door de FIFA om te fluiten op het komende WK Voetbal afgelopen week krijg ik de wedstrijd Unitas E1-Veenendaal E1 toegewezen en wat later bleek een risicowedstrijd uit de 1e categorie.

De kersverse groenwitte kampioentjes gingen voor het eerst weer de wei in na een aantal weken in de zaal te hebben gespeeld en wel gelijk een derby tegen Veenendaal E1 en al was het vriendschappelijk het blijven altijd aparte wedstrijdjes.
Onder heerlijke “winterse”omstandigheden en met veel publiek langs de lijn begon de wedstrijd gelijkopgaand. Beide ploegen kregen goede kansen maar zowel Kris als de keepster van Veenendaal pakte alle ballen er knap uit. Uiteindelijk opende Unitas knap de score door een kanppe goal van Bram  maar lang duurde deze voorsprong niet want Veenendaal scoorde gelijk weer tegen.
Beetje laconiek verdedigen bracht Veenendaal op een voorsprong na een hele knappe aanval. Kris kon er alleen maar naar kijken hoe de bal in de lange hoek in het net viel.

De aanvallen van Unitas wilde nog niet echt op gang komen maar dankzij een knappe goal van Dennis kwamen ze toch op gelijke hoogte. Veenendaal kreeg steeds meer grip op de wedstrijd en waren allemaal net wat feller in de duels en creeerden steeds meer kansen. Mede dankzij knap keeperswerk van Kris en Alain die de graszoden helemaal uit het veld speelde werden er veel kansen gemist of voorkomen van Veenendaal.

Na rust bleef het wedstrijdbeeld hetzelfde Veenendaal bleef de sterkste ploeg maar kon de kansen niet benutten en het scenario van als de ene niet scoort scoort de ander wel en op een werkelijke Duitse manier sleepte Unitas in de laatste minuut toch nog de “vriendschappelijk”overwinning uit het vuur.

Dit tot zware teleurstelling van de tegenpartij die dit maar  moeilijk konden verkroppen. Na het plichtmatig nemen van de strafschoppen konden we terugkijken op een leuke wedstrijd van twee aan elkaar gewaagde ploegen die voor elke meter streden.

Iets hoger ingedeeld zal Unitas E1 elke week iets meer tegenstand krijgen zoals vandaag en ook dat gaat helemaal goedkomen.

De Scheids

jan 072014
 

Unitas E1 kampioenIedereen mag het weten, Unitas E1 heeft in de najaarscompetitie het kampioenschap gegrepen. In negen wedstrijden werden er 22 punten behaald en was het doelsaldo 77-19.

Onder leiding van leider Ronald Frietman hebben de jongens het super gedaan. Op naar de volgende, zwaardere, competitie. En …. doe je best en maak vooral veel plezier!!