jul 012014
 

Unitas jaren 40Vandaag bestaat Unitas 66 jaar!

(Uit “Geschiedenis sv Unitas ’48 – 50 jaar 1948-1998″ van Antoon Odijk)

Het begin 
De sportvereniging Unitas’48 is in 1948 ontstaan uit de K.J.G.
Donderdag ‘s middags werd er gevoetbald op de “Batterijen” door de jongens van de K.J.G.
Vele mannen, vrouwen, jongens en meisjes gingen in die tijd graag kijken naar die jongens
die op dat woest govend terrein probeerden te voetballen.
Er werd gespeeld in lange en korte broeken, in vele soorten shirts in diverse kleuren en ook gewoon
in het hemdje. Na zo’n middag gingen de voetballers en ook het meeste publiek naar Hannes van Kessel.
Op een zondag na de Hoogmis in de Willibrorduskerk aan de Nieuweweg in Veenendaal, stond een groep
mensen met elkaar te praten en het onderwerp was te komen tot de oprichting van een echte voetbalclub.
De heer Molmans besprak het idee met Harry Christiaans, Jan Nijland en Ab Jacobsen. Dit gezelschap kwam
overeen het een en ander met pastoor Beckers te bespreken.
Toen de bedoelingen uiteen gezet waren werd de pastoor enthousiast en met de woorden:
“Ja….. doen hoor, dan houd ik mijn K.J.G. in stand” gaf hij zijn medewerking aan de tot stand koming van
een voetbalvereniging. De zondag daarna werd door de pastoor vanaf de preekstoel bekend gemaakt, dat
na het Lof in het zaaltje een bespreking zou plaats vinden om tot de oprichting te komen. Het zaaltje was
geheel bezet. De oprichting was meteen een feit en het voorlopige bestuur werd gekozen!

mei 252014
 

Old starsA.s. donderdag is er weer het jaarlijkse Hemelvaarttoernooi bij sv Unitas ’48. Een toernooi waar plezier voorop staat!

Vanaf 11.00 uur zullen teams van SVP, Merino’s, GVVV, Veenendaal, EBM, Old Stars en Unitas hun wedstrijden spelen op Sportpark Panhuis.

U bent uiteraard van harte welkom!

mei 192014
 

E1 NL-EcuAfgelopen zaterdag was het een mooie afsluiting van het seizoen voor Unitas E1, zij gingen samen met een vader/moeder en hun leider, trainer en scheidsrechter naar de ArenA.

Ondanks dat de wedstrijd nogal tegenviel hadden de jongens het goed naar hun zin in het uitverkochte stadion.
Ze deden uiteraard mee met de wave en klapperden de hele tijd met hun klapper wat later ook goed kon figuren als vliegtuig. Normaal vliegen de Boeings over de ArenA nu leek het wel Schiphol 2.0 in het stadion.

Namens spelers/ouders/leider/trainer/scheidsrechter, Unitas bedankt voor de sponsoring van dit evenement!

mei 122014
 

unitas E1 kampioenenWie twee weken geleden had gezegd dat Unitas E1 het seizoen zou afsluiten met een tweede kampioenschap, die was voor gek verklaard. Maar bij voetbal is alles mogelijk en op de laatste speeldag in een ware thriller grepen onze mannen toch het kampioenschap. Zelf wonnen we met 8-4 van GVVV E6 en naast ons hielp GVVV E5 ons een handje door met 3-2 te winnen van koploper DOVO. En zo beëindigen we onze afscheidstournee in stijl. Om de jongens te citeren: “WIE ZIJN KAMPIOENEN? WIJ ZIJN KAMPIOENEN!!!”

Hele supportersbussen kwamen op deze natte zaterdagochtend naar het sportpark van GVVV om daar de ontknoping te zien van de spannendste competitie van Nederland. Op twee naast elkaar gelegen velden zouden de twee kampioenskandidaten, Unitas en DOVO, tegelijkertijd spelen om de felbegeerde titel. Vorige week had DOVO kampioen kunnen worden, maar daar staken we bij Unitas een stokje voor (7-2 winst). Het verschil was daarom nog maar één punt. Daardoor konden zowel Unitas, DOVO als beiden vandaag kampioen worden. En dat op het veld van de overbuurman…

Wij speelden tegen het altijd lastige GVVV E6, DOVO tegen het sterke GVVV E5. Dat beloofde twee superspannende thrillers te gaan worden!

We waren zo enthousiast dat we maar wat eerder met de wedstrijd begonnen (het regende flink, dus dan maar zo snel mogelijk van start), zó vroeg dat de Unitassupporters bijna allemaal nog in de kantine aan de koffie zaten. Die misten een krankzinnige start. Binnen drie seconden hadden we de eerste kans al te pakken, Tim schoot rakelings voorlangs. Wie dacht dat dat het begin was van weer zo’n ijzersterke wedstrijd als vorige week, had het helemaal mis. De eerste aanval van GVVV was direct een doelpunt en een minuut later zat ook de tweede erin omdat we weer niet goed de duels aangingen en vrijstaande spelers verdedigden. Daarna kregen wij ook twee enorme kansen, maar het was GVVV dat alle hoop op een kampioenschap de modder in schoot. Na 5 minuten lag de derde er in. En tussendoor had Kris met een fabelachtige redding nog een bal uit het doel weten te tikken. DOVO was zich al rijk aan het rekenen.

Maar dan kennen ze ons nog niet. Tegen GVVV E6 komen we vaak op een flinke achterstand, om dan later in de wedstrijd gas te geven. Dennis nam het voortouw en hielp ons aan de aansluitingstreffer. Hij jaagde fel door op de verdedigers van GVVV en strafte hun slordigheid direct af. De supporters die om 10 uur bij het veld aankwamen, zullen raar hebben opgekeken toen ze deze tussenstand hoorden! Hoewel ons spel (met name verdedigend) nog niet heel erg goed was, werden we zelf wat gevaarlijker. Met Tim als grote aanjager en Dennis die continu gevaar stichtte begonnen we GVVV steeds meer onder druk te zetten. En het leidde tot de 3-2, een goede goal van Dennis. De jacht op de gelijkmaker was nu helemaal geopend, maar het wilde niet echt lukken. Een schot op de lat was de beste mogelijkheid die we in deze fase hadden. Aan de andere kant bleven we de behendige GVVV-aanvallers maar ruimte weggeven. En daarmee maakten we het onszelf erg lastig, want GVVV profiteerde en maakte er 4-2 van. Ze kregen die eerste helft nog wel meer kansjes, maar  Maar nog in de eerste helft was het opnieuw Dennis die de GVVV-verdedigers en -keeper te slim af was en uit een moeilijke hoek de bal binnenschoof. Onze onverzettelijke Leon was op dat moment al zwaargehavend naar de kant met een ribblessure (er ging iemand per ongeluk op zijn zij staan toen hij op de grond lag, met een lelijke schaafwond, weinig adem en een pijnlijke ribbenkast als gevolg; kan je alvast wennen voor volgend seizoen als je gaat ijshockey’en).

Op het andere veld was de stand nog altijd 0-0, dus we hadden nog altijd kansen om kampioen te worden. Maar dan moest er de tweede helft wel uit een ander vaatje getapt gaan worden. Gelukkig was dat het geval. Verdedigend stonden we de tweede helft veel beter en waren we oplettender. De stormloop was begonnen. Was GVVV de eerste helft nog een tikkie sterker, de tweede helft was voor ons. Maar bij GVVV vochten ze als leeuwen, ze deden er alles aan om onze aanvallen af te stoppen. Het was dus nog niet zo makkelijk om de gelijkmaker te scoren. Onze aanvallen liepen regelmatig vast en de kansen werden niet benut. De keeper van GVVV stond een aantal keer knap in de weg en ook de lat voorkwam opnieuw een goal. En toen ineens was ‘ie er weer: Jurginho. Volkomen onzichtbaar tot dan toe, maar toen de bal voor het doel kwam bedacht hij zich geen moment en probeerde een omhaal te maken. De omhaal was niet helemaal geslaagd, maar de bal verdween toch in het doel! Dolle vreugde bij alles wat groen-wit was. Want op het andere veld was GVVV inmiddels 1-0 voor gekomen. Met deze stand waren we dus virtueel kampioen…

Maar toen moesten we doordrukken. GVVV hield echter stand. Tot er een hoekschop kwam. Dennis draaide de bal ineens op doel, waar Tim er nog even tegenaan liep: 4-5!!!! Dat was de bevrijdende treffer, daarna gingen we los en was bij GVVV het geloof in het goed resultaat wel een beetje verdwenen. Terwijl op het andere veld GVVV uitliep naar 2-0, stapelden wij kans op kans. Het was Dennis die er twee van wist te benutten en daarmee hadden we zelf de buit binnen. In de slotfase begon Bram een Maradona-(wie? vragen alle Unitasspelers zich nu af)achtige solo, wist in balbezit te blijven en bekroonde zijn actie met een doelpunt. Vlak voor tijd kreeg Jurgen nog een énorme kans, maar op de lijn voor open goal wist hij de bal voorlangs te schieten. Ook knap op zich.

Tja en toen werd het billenknijpen. Want terwijl wij de overwinning veilig stelden, kwam naast ons DOVO terug tot 2-1. En op het momemnt dat bij ons het laatste fluitsignaal klonk, schoot DOVO zelfs de 2-2 binnen. Ineens was de spanning helemaal terug. Bij deze stand zouden we nog steeds kampioen zijn, maar één doelpunt van DOVO en we stonden met lege handen. Maar dat doelpunt kwam er niet. Het was GVVV dat het spel domineerde, maar niet echt tot kansen kwam. De tegenaanvallen van DOVO liepen steeds vast op de sterke blauwe verdedigingsmuur. Maar oh wat een spanning en het duurde nog zo lang… En toen, in de laatste minuut van de wedstrijd kwam de verlossing. Vuurvlinder Wasim, die de coach/meester had beloofd dat hij extra zijn best zou doen vandaag, maakte zijn belofte helemaal waar. Een als voorzet bedoeld schot belandde in het doel en de lezer kan zich wel voorstellen wat er vervolgens gebeurde. Iedereen die Unitas een warm hart toe droeg ontplofte. De DOVO-spelers lagen verslagen op de grond. Vlak na de 3-2 van GVVV vond de scheidsrechter het wel best en konden wij ons tweede kampioenschap vieren. Wat een prachtige prestatie.

En zo komt er een eind aan dit seizoen. Een bijzonder seizoen met veel ups en een paar downs, en met maar liefst twee kampioenschappen. En we eindigen het seizoen gelukkig weer zoals we begonnen: als een hecht team. Alle spelers hebben een geweldige groei doorgemaakt dit seizoen, zijn stuk voor stuk zo veel beter dan toen ik ze in september voor het eerst zag spelen. En nu waaien ‘mijn’ jongens uit, naar andere clubs, naar andere sporten. Jongens veel succes en bedankt voor dit leuke seizoen!

Marc, jij bedankt voor alles wat je voor de Unitasjeugd geregeld hebt de afgelopen jaren. Dankzij jouw inspanningen hebben we weer een aantal seizoenen mogen genieten van pupillenteams op de vroege zaterdagochtend. Trainers Hans en Danny bedankt voor de trainingen, het zijn ook jullie kampioenschappen. Dan natuurlijk de scheidsrechters die dit seizoen zo vakkundig de thuiswedstrijden hebben geleid, ook naar jullie gaat onze dank uit. En, last but not least, wil ik ook nog even onze trouwe supporters bedanken die ons alle thuis- en uitwedstrijden zo fanatiek en positief hebben ondersteund. Reken maar dat jullie kids dat waarderen en onthouden (ik vond het zelf als jochie altijd geweldig dat mijn vader week na week bij me langs de lijn stond).

We maken er nog een gezellig einde van het seizoen van met een bezoek aan het Nederlandse Elftal volgende week en een toernooitje bij DOVO de week erop (als we tenminste aan 7 spelers komen…) en dan is het echt voorbij voor de Unitasjeugd. Maar we hebben dit seizoen weer een mooi hoofdstuk toegevoegd aan het dikke geschiedenisboek van Unitas.

“WIE ZIJN KAMPIOENEN? WIJ ZIJN KAMPIOENEN!!!!”

De Coach

apr 072014
 

Wil je graag voetballen maar kan/wil je door een druk sociaal leven of vaderschap niet meer elk weekend? Dan is 7 tegen 7-voetbal iets voor jou! Als donateur kan je elke 2e zondag van de maand lekker tegen een balletje trappen, aanvang rond 13.00 uur.

Ben jij er a.s. zondag (13 april) ook?